Alles gaat er hetzelfde uitzien. Dezelfde spatten, dezelfde gloed, hetzelfde kroontje. Wij verzamelen het, zodat je niet meer kunt doen alsof het meevalt.



Een spat verf die nergens vandaan komt, dwars over een product dat niemand ooit heeft vastgehouden. Het stond ooit in een voorbeeldprompt en sindsdien staat het overal. Op een verzekering, op bier, op een gemeentelijke campagne over afval scheiden.
Warm van links achter, een oranje randje langs de kaaklijn, stof in de lucht. Prachtig, de eerste tienduizend keer. Nu ziet een advertentie voor een tandartspraktijk eruit als de trailer van een film die niemand gaat maken.
En de gradient van paars naar oranje. En datzelfde vette schreefloze lettertype. En een voorwerp op de achtergrond dat op een stoel lijkt maar geen stoel is. Scroll je tijdlijn af en tel hoeveel er minstens drie van deze vier hebben.
Een goede prompt schrijven is werk. Wie die moeite neemt, krijgt iets wat niemand anders heeft. Wie de eerste suggestie overneemt, krijgt wat iedereen heeft. Daar gaat het mis, en dat is een keuze van een mens.
Ingestuurd door mensen die het ook zat zijn. Naast elkaar zie je pas hoe weinig verschil er tussen zit.
Kom je er weer een tegen
We kunnen meestal niet bewijzen dat het AI is.
Instagram gooit de metadata weg bij het opslaan, dus er valt zelden iets te meten. Dat hoeft ook niet. Leg er twintig naast elkaar en het bewijs is dat je het verschil niet ziet. Daar is geen watermerk voor nodig.